You are here

Αίγυπτος

Μεγαλειώδης, μεγαλοπρεπής, φαραωνική. Μόνο αυτές οι τρείς λέξεις είναι ικανές να καταδείξουν το μεγαλείο της Αιγύπτου, μιας χώρας μαγικής, με πανάρχαια ιστορία.

Μην αναρρωτιέστε λοιπόν το γιατί θα πρέπει να την επισκεφθείτε γιατί οι λόγοι είναι άπειροι. Που να πρωτοαναφερθούμε; στην ιστορία της, στο μυστήριό της στα  προσκυνήματά της ή στις παραλίες της.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Αίγυπτος είναι μια χώρα που ακουμπάει σε δύο ηπείρους, μιας και το κύριο σώμα της βρίσκεται στην Αφρική ενώ μέσω της χερσονήσου του Σινά, ενώνεται και με την Ασία. Κατοικείται από την 10η χιλιετία πΧ και ο  πληθυσμός της για χιλιετίες ολόκληρες έζησε δίπλα στις όχθες του Νείλου, επειδή εκεί βρίσκεται η μόνη κατάλληλη για καλλιέργεια γη. 

Γύρω στη 4η χιλιετία πΧ η Άνω και Κάτω Αίγυπτος ενώνονται υπό τον Φαραώ Μήνη και από τότε η χώρα αποτελεί μια ολοκληρωμένη οντότητα. Τις επόμενες χιλιετίες την κυβερνούν μια σειρά από δυναστείες, που η κάθε μια τους ξεχωριστά έβαλε το δικό της λιθαράκι στην αιγυπτιακή κουλτούρα, στις τέχνες, στην αρχιτεκτονική, καθώς και σε άλλους τομείς. 

Στην περίοδο των πρώτων δυναστειών, αυτή την περίοδο που είναι γνωστή ως Παλαιό Βασίλειο έχουμε την κατασκευή πολλών πυραμίδων με σπουδαιότερες αυτές της περιοχής της Γκίζας.

Ακολουθούν περίοδοι αναταραχών και εισβολών, που κρατούν πάνω από 150 χρόνια, το Παλαιό Βασίλειο αντικαθίσταται από το Μεσαίο και αυτό με την σειρά του από το Νέο,  ενώ η πρωτεύουσα, που αρχικά ήταν στην Μέμφιδα, μεταφέρεται αρχικά στην Θήβα και αργότερα στην Λίστ.

 Θα ήταν εντελώς ανούσιο να σας παραθέσουμε όλα τα ονόματα των Φαραώ αυτών των δυναστειών, αλλά παράλληλα δεν μπορούμε να παραβλέψουμε μερικούς από αυτούς, όπως τον Ραμψή, τον Ακενατόν με τη σύζυγό του την Νεφερτίτη, την Χατσεψούτ και τον Τουταγχαμών, οι οποίοι έφεραν την Αίγυπτο στο απόγειο της δόξας της.

Η στέψη του Αλέξανδρου ως Φαραώ

Τον 6ο αιώνα πΧ, η περσική δυναστεία των Αχαιμενιδών καταλαμβάνει την χώρα και την καθιστά σατραπεία της, οι Φαραώ δεν καταφέρνουν να ξαναπάρουν τον έλεγχο της χώρας τους και είναι ο Μέγας Αλέξανδρος αυτός που θα ανατρέψει τους Πέρσες και θα μπει στην Αίγυπτο σαν ελευθερωτής.

Αναγορεύτηκε Φαραώ στο ιερό του θεού Φθά, στην Μέμφιδα και η πρώτη πόλη που ιδρύει είναι η Αλεξάνδρεια. Μετά τον θάνατό του, η χώρα περνάει στην σφαίρα επιρροής του Πτολεμαίου, ο οποίος τίμησε τον πολιτισμό της Αιγύπτου. 300 χρόνια βασιλείας των Πτολεμαίων τελειώνουν με την αυτοκτονία της Κλεοπάτρας και η χώρα περνάει πια στα χέρια των Ρωμαίων. 

Ο χριστιανισμός φθάνει στην Αίγυπτο τον 1ο αιώνα και τον 5ο αιώνα δημιουργείται η αιγυπτιακή κοπτική εκκλησία, που ακόμα και σήμερα μετρά έναν ικανό αριθμό πιστών.

Τον 7ο  αιώνα οι Άραβες ιδρύουν την πρωτεύουσα Φουστάτ, η οποία κάηκε στην περίοδο των Σταυροφοριών, ενώ το Κάϊρο θεμελιώνεται τον 10ο αιώνα και γίνεται μια από τις πλουσιότερες πόλεις της αυτοκρατορίας τους. 

Εναλλάσσονται πολλές αραβικές δυναστείες, όπως αυτή των Αββασιδών, των Φατίμιδων, των Αγιουβιδών και τέλος των Μαμελούκων. Αν και η χώρα κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, ποτέ δεν κατάφεραν να την εξουσιάσουν ολοκληρωτικά, γιατί η επιρροή των Μαμελούκων ήταν συνεχής, μέχρι το 1798, όταν ο Ναπολέων εισέβαλε στην Αίγυπτο. Μαζί του είχε και μια ομάδα σοφών, που αποστολή είχαν να καταγράψουν όσα περισσότερα μπορούσαν για την χώρα και για τα μνημεία της, και πράγματι έχουν αφήσει 24 τόμους “Περιγραφής της Αιγύπτου”.  Οι Γαλλικές δυνάμεις ηττήθηκαν από τους Άγγλους, και ήταν τότε λοιπόν που βρήκε την ευκαιρία ο Μωχάμετ Αλή Πασά, ένας Αλβανός, που είχε διορίσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία σαν κυβερνήτη να επιτεθεί και να αναλάβει την εξουσία, δημιουργώντας την δική του δυναστεία που βασίλεψε μέχρι την Επανάσταση του 1952 και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας της Αιγύπτου. Επί των ημερών των διαδόχων του ξεκίνησε ο σχεδιασμός για την διώρυγα του Σουέζ, άνοιξαν πολλά σχολεία, και το Κάϊρο παίρνει την μοντέρνα του όψη.  

Η Βρετανία, στο ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου αποφασίζει πως η Αίγυπτος θα πρέπει να αποτελέσει τμήμα του Βρετανικού Προτεκτοράτου, επιτρέποντας όμως την συνέχιση της άσκησης της εξουσίας σε μια σειρά από βασιλείς, με τελευταίο βασιλιά τον Φαρούκ.

Η επανάσταση έφερε στην εξουσία τον Νάσερ, ο οποίος ανάγκασε τις βρετανικές δυνάμεις να οπισθοχωρήσουν και έτσι έγινε ήρωας για την χώρα του και όλοι πίστεψαν πως ήταν αυτός που θα μπορούσε να προστατέψει την ανεξαρτησία της πατρίδας τους. Ο Νάσερ έκανε πολλές μεταρρυθμίσεις αλλά και πολλά λάθη και έμεινε πρόεδρος μέχρι τον θάνατό του το 1970. Τον διαδέχθηκε ο Ανουάρ Σαντάτ, ο οποίος υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ, θεωρήθηκε προδότης από τους ισλαμιστές εξτρεμιστές. Ακολούθησε ο Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2011. Πρώτος πρόεδρος εκλέχθηκε ο Μόρσι και μετά από ένα Πραξικόπημα του στρατού ο Μόρσι απομακρύνθηκε από την εξουσία και από το 2014 πρόεδρος της χώρας είναι ο  Σίσι.

Τέλος όμως με την ιστορική ανασκόπηση.

Στην Αίγυπτο όλα είναι στον υπερθετικό. Τεράστια μνημεία, τεράστια αγάλματα και πάνω από όλα, τεράστια είναι η αγκαλιά των κατοίκων της, οι οποίοι φημίζονται για την φιλοξενία τους και για την πάντα καλή τους διάθεση. Θα σας αγκαλιάσουν και θα θελήσουν να σας εξυπηρετήσουν με κάθε τρόπο – βέβαια αρκετές φορές έναντι κάποιου μικρού τιμήματος.

Μην διστάσετε να τους εμπιστευτείτε, θα σας οδηγήσουν στα καλύτερα.

Το Κάϊρο, με τα σχεδόν 15 εκατομμύρια κατοίκους του, δεν κοιμάται ποτέ. Όποια ώρα της ημέρας ή της νύχτας θελήσετε να περπατήσετε στους δρόμους του, θα συνειδητοποιήσετε πως σφίζουν από κίνηση. Υπάρχουν ανοικτά καταστήματα όλες τις ώρες και όταν λέμε όλες τις ώρες, το εννοούμε. Βέβαια θα πρέπει να προσέχετε πολύ κατά τις μετακινήσεις σας, γιατί στην πόλη αυτή, οι σηματοδότες έχουν συμβουλευτικό και όχι απαγορευτικό χαρακτήρα.

Έχοντας την πόλη του Καίρου σαν ορμητήριο, μια πόλη που κατοικήθηκε ήδη από την Νεολιθική εποχή, μπορούμε να επισκεφθούμε μια πληθώρα μνημείων που αξίζουν της προσοχής μας και φυσικά αρχίζουμε από την περιοχή της Γκίζας όπου βρίσκονται τόσο τρεις από τις σημαντικότερες πυραμίδες, με την πυραμίδα του Χέοπος να αποτελεί το μόνο επιζόν μνημείο από τα επτά αρχαία θαύματα του κόσμου, όσο και την ονομαστή Σφίγγα.

Η Σφίγγα και στο βάθος οι πυραμίδες

Γύρω από αυτά τα μνημεία υπάρχει ένα πέπλο μυστηρίου και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία αμέτρητων μύθων. Φανταστείτε χιλιάδες σκλάβους να δουλεύουν κάτω από το μαστίγιο του επιστάτη για να ικανοποιηθεί η ματαιοδοξία του Φαραώ. Αυτό απέχει όμως από την αλήθεια, γιατί οι πυραμίδες δεν κτίστηκαν από σκλαβους αλλά από αυτούς που δεν μπορούσαν να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους όσο διαρκούσαν οι πλημμύρες του Νείλου. Όσο για την Σφίγγα, είναι φυσικά μια ελληνική λέξη που  προέρχεται από το αιγυπτιακό σεσέπ άνχ, που σημαίνει “ζωντανή εικόνα”. Ίσως να πρόκειται την απεικόνιση του φαραώ Χεφρίνου.  

Γυρίζοντας στο Κάϊρο, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε την ακρόπολη, όπου δεσπόζει το τέμενος του Μωχάμετ Άλι, το οποίο έχει κτιστεί σύμφωνα με την τεχνοτροπία των τζαμιών της Κωνσταντινούπολης και την πολύβουη αγορά του  Χαν ελ – Χαλίλι, που χρονολογείται από το 1292, όπου βρίσκονται τα παζάρια πολλών συντεχνειών.

 Το Μαυσωλείο του Μωχάμετ Άλι

 Συνιστούμε ανεπιφύλακτα μια επίσκεψη στο παλιό Κάϊρο και συγκεκριμένα στην περιοχή που συναντιούνται οι τρεις μεγαλύτερες θρησκείες του πλανήτη, δηλαδή στην συνοικία που βρίσκονται το ελληνορθόδοξο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, η εκκλησία των κοπτών, η συναγωγή και ένα επιβλητικό τζαμί.

Για το τέλος αφήσαμε το Αιγυπτιακό Μουσείο του Καίρου. Πρόκειται για ένα από τα εκπληκτικότερα Μουσεία του κόσμου και εκεί μπροστά στα μάτια σας θα δείτε να ξετυλίγεται όλη η ιστορία της πανέμορφης αυτής χώρας, σε εκθέματα που υπολογίζονται πάνω από εκατό χιλιάδες. 

Για την νυκτερινή σας διασκέδαση, στις όχθες του Νείλου ή και μέσα σε ειδικά διαμορφωμένα κρουαζιεροπλοια, υπάρχουν πολυάριθμα μπαρ και εστιατόρια, πολλά από τα οποία προσφέρουν θέαμα με χορό της κοιλιάς και όχι μόνο. Το κόστος είναι αρκετά χαμηλό.

Από το Κάϊρο, οδικώς, μπορείτε να περάσετε την διώρυγα του Σουέζ και μέσα από την έρημο, μετά από περίπου επτάμιση ώρες, να φθάσετε στην χερσόνησο του Σινά, που την απαρτίζουν μια σειρά από ορεινούς όγκους.

Βιβλικό σημείο, συνδεδεμένο με πολλά επεισόδια από την Παλαιά Διαθήκη, όπως παραδείγματος χάριν την φυγή των Εβραίων από την Αίγυπτο και την παράδοση των Δέκα Εντολών από τον Θεό στον Μωϋσή.

Στους πρόποδες του όρους Σινά βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης, της επονομαζόμενης “Σοφή της Αλεξάνδρειας”, η οποία μαρτύρησε το 407 μΧ. Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες μονές, στην οποία τηρούνται κατά γράμμα όλοι οι ασκητικοί κανόνες και σκοποί. Η μονή αποτελείται από πολλά παρεκκλήσια, όπως αυτό της Φλεγόμενης Βάτου, ενώ μέσα στο Καθολικό της Μονής φυλάσσονται μέσα σε δύο λειψανοθήκες, οι οποίες δωρίστηκαν από τους Τσάρους Πέτρο τον Μέγα και Αλέξανδρο τον 2ο, τα λείψανα της Αγίας.

Η Μονή διαθέτει Βιβλιοθήκη, όπου και φιλοξενούνται πάνω από 6000 τόμοι. Είναι η δεύτερη βιβλιοθήκη μετά από αυτή του Βατικανού.

Η Αλεξάνδρεια, αλ – Ισκανταρίγια αραβιστί, είναι η πόλη που ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος κατάλαβε πολύ νωρίς την υπέροχη διαμόρφωση του χώρου για την κατασκευή ενός λιμανιού και ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Δεινοκράτη να σχεδιάσει την μελλοντική πόλη. Το κτίσιμό της όμως έπρεπε να περιμένει μέχρι την εποχή των Πτολεμαίων. Ο Πτολεμαίος ο 1ος ο Σωτήρ, συνέδεσε την νήσο του Φάρου με την ηπειρωτική χώρα και είναι στην εποχή του που θεμελιώνεται η ονομαστή Βιβλιοθήκη, από τον Δημήτριο του Φαληρέα, ενώ στην εποχή του Πτολεμαίου του 2ου, του επονομαζόμενου Φιλάδελφου γίνεται ο Φάρος, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.  

Οι κάτοικοι της πόλης ασπάστηκαν πολύ γρήγορα τον χριστιανισμό και υπέστησαν σοβαρούς διωγμούς την εποχή των Ρωμαίων. Η πολη παρήκμασε κατά την διάρκεια της αραβικής κατάκτησης και βγήκε από τον λήθαργό της με την άνοδο στην εξουσία του Μωχάμετ Άλι. Σήμερα, στην πόλη λειτουργεί η καινούργια βιβλιοθήκη που εγκαινιάστηκε το 2002 και αξίζει τον κόπο να την επισκεφθείτε. Στην Αλεξάνδρεια γεννήθηκε και έζησε ένας εκ των μεγαλυτέρων ποιητών μας, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, το σπίτι του οποίου λειτουργεί ως Μουσείο. 

Επίσης συνιστάται μια επίσκεψη στο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας. Ιδρυτής της Εκκλησίας Αλεξανδρείας θεωρείται ο Ευαγγελιστής Μάρκος, στον οποίο αποδίδεται και η εξέλιξη της κατηχητικής και θεολογικής Σχολής της Αλεξάνδρειας. Πατριάρχης Αλεξανδρείας είναι σήμερα ο Θεόδωρος ο 2ος

Όντας σε μια παραλιακή πόλη, σας προτρέπουμε να δοκιμάσετε την τοπική κουζίνα και τα ψάρια της, σε ένα από τα άπειρα εστιατόριά της.

Από το Λούξορ θα μπορέσετε να ξεκινήσετε για μια κρουαζιέρα μέσα στον Νείλο, αυτόν τον ποταμό που ο Όμηρος στην Οδύσσεια τον αναφέρει με το όνομα Αίγυπτος. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τον ονόμαζαν Άρ ή Αούρ ή και μαύρο, εξ' αιτίας των ιζημάτων που μετέφερε κατά την διάρκεια των πλημμύρων. Ήταν όμως αυτά τα ιζήματα που καθιστούσαν τις περιοχές γύρω από το ποτάμι εύφορες, καθεστώς που ισχύει μέχρι σήμερα. 

Ο Ναός του Λούξορ

Το Λούξορ είναι κτισμένο στην θέση των Θηβών, που ο Όμηρος τις περιγράφει ως οι “εκατόπυλες Θήβες”. Ο Ναός του αποτελούσε κέντρο εορτασμών και δύο φορές τον χρόνο οι κάτοικοι των Θηβών είχαν την ευκαιρία να δουν το άγαλμα του Άμμωνα Ρα. Οι τελετές που γίνονταν εκεί είχαν μεγάλο θρησκευτικό συμβολισμό και τιμούσαν την θεία αναγέννηση του Φαραώ. 

Ο Ναός του Καρνάκ

Ο δρόμος που ένωνε τον Ναό του Λούξορ με τον Ναό του Καρνάκ διακοσμήθηκε με εκατοντάδες ανθρωπόμορφες σφίγγες, ένα τμήμα των οποίων βλέπουμε μέχρι σήμερα. Ο Ναος του Καρνάκ υπήρξε ο μεγαλύτερος χώρος λατρείας της αρχαιότητας και έχει να επιδείξει 18 ξεχωριστούς ιερούς χώρους.

Στην απέναντι όχθη του Νείλου υπάρχει η Νεκρόπολη των Θηβών, ή Κοιλάδα των Βασιλέων, όπου είναι θαμμένοι πολλοί από τους Φαραώ. Οι ίδιοι οι Φαραώ διάλεγαν τον τόπο της ταφής τους ήδη από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας τους και άρχιζαν άμεσα τις εργασίες.

Ο συγκεκριμένος χώρος επιλέχθηκε επειδή η πρόσβαση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και έτσι οι τάφοι θα ήταν προστατευμένοι. Η Κοιλάδα των Βασιλέων ξεχάστηκε για πολλούς αιώνες και ήταν το 1817 που ένας Ιταλός αρχαιολόγος ανακάλυψε τον μεγαλύτερο και ωραιότερο τάφο που ανήκε στον Σέθω τον 1ο, τον πατέρα του Ραμσή του 2ου. Από τους 62 γνωστούς τάφους της Κοιλάδας μόνο είκοσι περιείχαν το σώμα κάποιου Φαραώ. Τελευταίος τάφος που ανοίχτηκε επίσημα το 1923 ήταν αυτός του Τουταγχαμών και τα ευρήματα ήταν εντυπωσιακά. Μπορείτε να τα θαυμάσετε στο Μουσείο του Καϊρου.

Ο Ναός της Χατσεψούτ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο Ναός της βασίλισσας Χατσεψούτ, και είναι η πρώτη φορά που τα διάφορα μέρη του κτίσματος βρίσκονται σε διαφορετικά επίπεδα.

Εντυπωσιακοί είναι και οι κολοσσοί του Μέμνονα, δύο τεράστια μονολιθικά αγάλματα, ύψους 17 μέτρων . Οι Έλληνες περιηγητές τα ονόμαζαν κολοσσούς του Μέμνονα, του μυθικού ήρωα της Ηούς.

Οι Κολοσσοί του Μέμνονα

Ξεκινάμε με το κρουαζιερόπλοιο για να ανέβουμε τον Νείλο.  Σίγουρα πρόκειται για μια μοναδική εμπειρία. Πολυτέλεια, υπέροχο φαγητό, μουσική και όλα αυτά φανταστείτε να τα απολαμβάνετε με θέα τα υπέροχα τοπία που θα ξετυλίγονται μπροστά στα μάτια σας. Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε υπέροχες αγροτικές σκηνές, μιας και στις όχθες του ποταμού βρίσκονται όλες οι καλλιέργειες. Θα δείτε παιδιά να τρέχουν και να συνοδεύουν με χαρούμενες φωνές το κρουαζιερόπλοιο, θα δείτε τους χωρικούς – ανάλογα με την εποχή που θα ταξιδέψετε – να σπέρνουν ή να θερίζουν και γενικά έχω την εντύπωση πως θα ενθουσιαστείτε. Κατά τη διάρκεια της πλεύσης σας θα μπορέσετε να επισκεφθείτε τον Ναό στο Εντφού, ναό που κατασκευάστηκε την εποχή των Πτολεμαίων. Ήταν αφιερωμένος στον Θεό Ώρο, τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες ταύτιζαν με τον Απόλλωνα,  και κτίστηκε επάνω στα ερείπια ενός προγενέστερου ναού, αφιερωμένου στον ίδιο θεό. Είναι ένα τεράστιο κτίσμα και ο δεύτερος σε μέγεθος μετά το Καρνάκ.  

Συνεχίζουμε την πλεύση μας προς το Κομόμπο, Όμβος στα ελληνικά, καθώς και Νούμπτ, δηλαδή “Πολιτεία του χρυσού”, μιας και η πόλη έπαιζε σημαντικό ρόλο στο εμπόριο αυτού του πολύτιμου μετάλλου.  Ο ναός του είναι διπλός και είναι αφιερωμένος σε δύο διαφορετικούς θεούς, τον Σομπέκ, που έχει την μορφή κροκόδειλου και τον Χαροέρις, δηλαδή τον Ώρο τον Πρεσβύτερο που έχει μορφή γερακιού.

Στο τέλος της κρουαζιέρας μας φθάνουμε στο Ασουάν. Η διάσημη Αγγλίδα συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Άγκαθα Κρίστι, συνοδεύοντας τον αρχαιολόγο σύζυγό της, τον Λόρδο Μάλοουαν, είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί το Ασουάν και να γράψει, με θέα τον Νείλο, από την σουίτα της στο Ξενοδοχείο Old Cataract, το περίφημο έργο της “Έγκλημα στον Νείλο”. Διασχίζοντας το lobby αυτού του ξενοδοχείου βγαίνουμε στο πίσω μέρος του από όπου η θέα προς το ποτάμι και την Ελεφαντίνη Νήσο κόβει την ανάσα.

Επιβεβλημένη μια βόλτα με φελούκα μέσα στον Νείλο, για να επισκεφθούμε το νησάκι Κίτσενερ, που φιλοξενεί τους Βοτανικούς κήπου και το Μαυσωλείο του Αγά Χαν.

Ο εκάστοτε Αγά Χαν είναι και ο αρχηγός της σιιτικής θρησκευτικής ομάδας των Ισμαηλιτών. 

 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και μια επίσκεψη στα φράγματα του Ασουάν.

Η κατασκευή των φραγμάτων αυτών ναι μεν έλυσε πολλά προβλήματα που ταλαιπωρούσαν τον πληθυσμό, αλλά παράλληλα πολλοί αρχαιολογικοί χώροι που σκεπάστηκαν από τα νερά χρειάστηκε να μετακινηθούν και αυτό με μεγάλο κόστος, όπως παραδείγματος χάριν ο Ναός της Ίσιδος.

Τα λατομεία του γρανίτη στο Ασουάν

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένας ολοκληρωμένος οβελίσκος που είναι σκαλισμένος απευθείας στο υπέδαφος του λατομείου.  

Από το Ασουάν μπορούμε να πετάξουμε για το Αμπού Σιμπέλ, όπου βρίσκεται ένα συγκρότημα ναών σκαλισμένων στον βράχο. Κτίστηκε από τον Φαραώ Ραμσή τον 2ο και από το 1979 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Εντυπωσιακά είναι τα τέσσερα αγάλματα που κοσμούν την είσοδο, το κάθε ένα από τα οποία έχει ύψος 20 μέτρα. Ο Φαραώ φαίνεται να φοράει το στέμμα της Άνω και Κάτω Αιγύπτου, ενώ ανάμεσα στα τέσσερα αγάλματα υπάρχουν και άλλα μικρότερα που απεικονίζουν την μητέρα του, την σύζυγό του Νεφερτάρη και μερικά από τα παιδιά του. Ο Ραμσής είχε αφιερώσει αυτό τον ναό τόσο στον θεό του ηλίου τον Ρα, όσο και στον εαυτό του. Μέσα στο ιερό υπάρχουν τρία αγάλματα θεών, και συγκεκριμένα των Πτά, του Αμόν Ρα και του Ρα – Χοράκτι, καθώς και ένα του Φαραώ. Μέχρι την μεταφορά του ναού, που έγινε με την μεσολάβηση της ΟΥΝΕΣΚΟ για να μην καλυφθεί από νερά κατά την κατασκευή του φράγματος του Ασουάν, δυο φορές τον χρόνο – δηλαδή στις 20 Φεβρουαρίου και στις 20 Οκτωβρίου – η πρώτη ακτίνα του ήλιου έπεφτε στο πρόσωπο του αγάλματος του Φαραώ, και μερικώς στον Άμονα Ρα και στον Ρα – Χοράκτι. Σύμφωνα με τους αρχαίους Αιγυπτίους, οι ακτίνες του ήλιου ανανέωναν την ενέργεια του ηγεμόνα. Το άγαλμα του Πτά, που ήταν ο θεός του σκότους, δεν φωτιζόταν ποτέ.

Για το τέλος αφήσαμε ένα από τα ωραιότερα παραθαλάσσια θέρετρα της Αιγύπτου, που βρίσκεται επάνω στην Ερυθρά Θάλασσα. Φυσικά μιλάμε για το Σάρμ ελ Σέϊχ.

Τα πολυτελή ξενοδοχεία, το κοσμοπολίτικο περιβάλλον, και το σχεδόν πάντα θερμό κλίμα,  τα καθιστούν ιδανικό προορισμό για ξεκούραση. Η πόλη του Σάρμ ελ Σέϊχ, που βρίσκεται στο νότιο άκρο της χερσονήσου του Σινά,  αποτελείται κυρίως από μικρά τουριστικά χωριά με ξενοδοχεία, νυχτερινή ζωή, εστιατόρια και μπάρ. Εκεί θα έχετε την ευκαιρία να κάνετε καταδύσεις, πάντα υπό την επίβλεψη έμπειρων εκπαιδευτών, και να θαυμάσετε τα περίφημα κοράλλια της Ερυθράς θάλασσας. 

Μεγαλειώδης, μεγαλοπρεπής, φαραωνική. Μόνο αυτές οι τρείς λέξεις είναι ικανές να καταδείξουν το μεγαλείο της Αιγύπτου, μιας χώρας μαγικής, με πανάρχαια ιστορία.

Μην αναρρωτιέστε λοιπόν το γιατί θα πρέπει να την επισκεφθείτε γιατί οι λόγοι είναι άπειροι. Που να πρωτοαναφερθούμε; στην ιστορία της, στο μυστήριό της στα  προσκυνήματά της ή στις παραλίες της.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Αίγυπτος είναι μια χώρα που ακουμπάει σε δύο ηπείρους, μιας και το κύριο σώμα της βρίσκεται στην Αφρική ενώ μέσω της χερσονήσου του Σινά, ενώνεται και με την Ασία. Κατοικείται από την 10η χιλιετία πΧ και ο  πληθυσμός της για χιλιετίες ολόκληρες έζησε δίπλα στις όχθες του Νείλου, επειδή εκεί βρίσκεται η μόνη κατάλληλη για καλλιέργεια γη. 

Γύρω στη 4η χιλιετία πΧ η Άνω και Κάτω Αίγυπτος ενώνονται υπό τον Φαραώ Μήνη και από τότε η χώρα αποτελεί μια ολοκληρωμένη οντότητα. Τις επόμενες χιλιετίες την κυβερνούν μια σειρά από δυναστείες, που η κάθε μια τους ξεχωριστά έβαλε το δικό της λιθαράκι στην αιγυπτιακή κουλτούρα, στις τέχνες, στην αρχιτεκτονική, καθώς και σε άλλους τομείς. 

Στην περίοδο των πρώτων δυναστειών, αυτή την περίοδο που είναι γνωστή ως Παλαιό Βασίλειο έχουμε την κατασκευή πολλών πυραμίδων με σπουδαιότερες αυτές της περιοχής της Γκίζας.

Ακολουθούν περίοδοι αναταραχών και εισβολών, που κρατούν πάνω από 150 χρόνια, το Παλαιό Βασίλειο αντικαθίσταται από το Μεσαίο και αυτό με την σειρά του από το Νέο,  ενώ η πρωτεύουσα, που αρχικά ήταν στην Μέμφιδα, μεταφέρεται αρχικά στην Θήβα και αργότερα στην Λίστ.Θα ήταν εντελώς ανούσιο να σας παραθέσουμε όλα τα ονόματα των Φαραώ αυτών των δυναστειών, αλλά παράλληλα δεν μπορούμε να παραβλέψουμε μερικούς από αυτούς, όπως τον Ραμψή, τον Ακενατόν με τη σύζυγό του την Νεφερτίτη, την Χατσεψούτ και τον Τουταγχαμών, οι οποίοι έφεραν την Αίγυπτο στο απόγειο της δόξας της.

Η στέψη του Αλέξανδρου ως Φαραώ

Τον 6ο αιώνα πΧ, η περσική δυναστεία των Αχαιμενιδών καταλαμβάνει την χώρα και την καθιστά σατραπεία της, οι Φαραώ δεν καταφέρνουν να ξαναπάρουν τον έλεγχο της χώρας τους και είναι ο Μέγας Αλέξανδρος αυτός που θα ανατρέψει τους Πέρσες και θα μπει στην Αίγυπτο σαν ελευθερωτής.

Αναγορεύτηκε Φαραώ στο ιερό του θεού Φθά, στην Μέμφιδα και η πρώτη πόλη που ιδρύει είναι η Αλεξάνδρεια. Μετά τον θάνατό του, η χώρα περνάει στην σφαίρα επιρροής του Πτολεμαίου, ο οποίος τίμησε τον πολιτισμό της Αιγύπτου. 300 χρόνια βασιλείας των Πτολεμαίων τελειώνουν με την αυτοκτονία της Κλεοπάτρας και η χώρα περνάει πια στα χέρια των Ρωμαίων. 

Ο χριστιανισμός φθάνει στην Αίγυπτο τον 1ο αιώνα και τον 5ο αιώνα δημιουργείται η αιγυπτιακή κοπτική εκκλησία, που ακόμα και σήμερα μετρά έναν ικανό αριθμό πιστών.

Τον 7ο  αιώνα οι Άραβες ιδρύουν την πρωτεύουσα Φουστάτ, η οποία κάηκε στην περίοδο των Σταυροφοριών, ενώ το Κάϊρο θεμελιώνεται τον 10ο αιώνα και γίνεται μια από τις πλουσιότερες πόλεις της αυτοκρατορίας τους. 

Εναλλάσσονται πολλές αραβικές δυναστείες, όπως αυτή των Αββασιδών, των Φατίμιδων, των Αγιουβιδών και τέλος των Μαμελούκων. Αν και η χώρα κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, ποτέ δεν κατάφεραν να την εξουσιάσουν ολοκληρωτικά, γιατί η επιρροή των Μαμελούκων ήταν συνεχής, μέχρι το 1798, όταν ο Ναπολέων εισέβαλε στην Αίγυπτο. Μαζί του είχε και μια ομάδα σοφών, που αποστολή είχαν να καταγράψουν όσα περισσότερα μπορούσαν για την χώρα και για τα μνημεία της, και πράγματι έχουν αφήσει 24 τόμους “Περιγραφής της Αιγύπτου”.  Οι Γαλλικές δυνάμεις ηττήθηκαν από τους Άγγλους, και ήταν τότε λοιπόν που βρήκε την ευκαιρία ο Μωχάμετ Αλή Πασά, ένας Αλβανός, που είχε διορίσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία σαν κυβερνήτη να επιτεθεί και να αναλάβει την εξουσία, δημιουργώντας την δική του δυναστεία που βασίλεψε μέχρι την Επανάσταση του 1952 και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας της Αιγύπτου. Επί των ημερών των διαδόχων του ξεκίνησε ο σχεδιασμός για την διώρυγα του Σουέζ, άνοιξαν πολλά σχολεία, και το Κάϊρο παίρνει την μοντέρνα του όψη.  

Η Βρετανία, στο ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου αποφασίζει πως η Αίγυπτος θα πρέπει να αποτελέσει τμήμα του Βρετανικού Προτεκτοράτου, επιτρέποντας όμως την συνέχιση της άσκησης της εξουσίας σε μια σειρά από βασιλείς, με τελευταίο βασιλιά τον Φαρούκ.

Η επανάσταση έφερε στην εξουσία τον Νάσερ, ο οποίος ανάγκασε τις βρετανικές δυνάμεις να οπισθοχωρήσουν και έτσι έγινε ήρωας για την χώρα του και όλοι πίστεψαν πως ήταν αυτός που θα μπορούσε να προστατέψει την ανεξαρτησία της πατρίδας τους. Ο Νάσερ έκανε πολλές μεταρρυθμίσεις αλλά και πολλά λάθη και έμεινε πρόεδρος μέχρι τον θάνατό του το 1970. Τον διαδέχθηκε ο Ανουάρ Σαντάτ, ο οποίος υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ, θεωρήθηκε προδότης από τους ισλαμιστές εξτρεμιστές. Ακολούθησε ο Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2011. Πρώτος πρόεδρος εκλέχθηκε ο Μόρσι και μετά από ένα Πραξικόπημα του στρατού ο Μόρσι απομακρύνθηκε από την εξουσία και από το 2014 πρόεδρος της χώρας είναι ο  Σίσι.

Τέλος όμως με την ιστορική ανασκόπηση.

Στην Αίγυπτο όλα είναι στον υπερθετικό. Τεράστια μνημεία, τεράστια αγάλματα και πάνω από όλα, τεράστια είναι η αγκαλιά των κατοίκων της, οι οποίοι φημίζονται για την φιλοξενία τους και για την πάντα καλή τους διάθεση. Θα σας αγκαλιάσουν και θα θελήσουν να σας εξυπηρετήσουν με κάθε τρόπο – βέβαια αρκετές φορές έναντι κάποιου μικρού τιμήματος.

Μην διστάσετε να τους εμπιστευτείτε, θα σας οδηγήσουν στα καλύτερα.

Το Κάϊρο, με τα σχεδόν 15 εκατομμύρια κατοίκους του, δεν κοιμάται ποτέ. Όποια ώρα της ημέρας ή της νύχτας θελήσετε να περπατήσετε στους δρόμους του, θα συνειδητοποιήσετε πως σφίζουν από κίνηση. Υπάρχουν ανοικτά καταστήματα όλες τις ώρες και όταν λέμε όλες τις ώρες, το εννοούμε. Βέβαια θα πρέπει να προσέχετε πολύ κατά τις μετακινήσεις σας, γιατί στην πόλη αυτή, οι σηματοδότες έχουν συμβουλευτικό και όχι απαγορευτικό χαρακτήρα.

Έχοντας την πόλη του Καίρου σαν ορμητήριο, μια πόλη που κατοικήθηκε ήδη από την Νεολιθική εποχή, μπορούμε να επισκεφθούμε μια πληθώρα μνημείων που αξίζουν της προσοχής μας και φυσικά αρχίζουμε από την περιοχή της Γκίζας όπου βρίσκονται τόσο τρεις από τις σημαντικότερες πυραμίδες, με την πυραμίδα του Χέοπος να αποτελεί το μόνο επιζόν μνημείο από τα επτά αρχαία θαύματα του κόσμου, όσο και την ονομαστή Σφίγγα.

Η Σφίγγα και στο βάθος οι πυραμίδες

Γύρω από αυτά τα μνημεία υπάρχει ένα πέπλο μυστηρίου και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία αμέτρητων μύθων. Φανταστείτε χιλιάδες σκλάβους να δουλεύουν κάτω από το μαστίγιο του επιστάτη για να ικανοποιηθεί η ματαιοδοξία του Φαραώ. Αυτό απέχει όμως από την αλήθεια, γιατί οι πυραμίδες δεν κτίστηκαν από σκλαβους αλλά από αυτούς που δεν μπορούσαν να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους όσο διαρκούσαν οι πλημμύρες του Νείλου. Όσο για την Σφίγγα, είναι φυσικά μια ελληνική λέξη που  προέρχεται από το αιγυπτιακό σεσέπ άνχ, που σημαίνει “ζωντανή εικόνα”. Ίσως να πρόκειται την απεικόνιση του φαραώ Χεφρίνου.  

Γυρίζοντας στο Κάϊρο, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε την ακρόπολη, όπου δεσπόζει το τέμενος του Μωχάμετ Άλι, το οποίο έχει κτιστεί σύμφωνα με την τεχνοτροπία των τζαμιών της Κωνσταντινούπολης και την πολύβουη αγορά του  Χαν ελ – Χαλίλι, που χρονολογείται από το 1292, όπου βρίσκονται τα παζάρια πολλών συντεχνειών.

 Το Μαυσωλείο του Μωχάμετ Άλι

 Συνιστούμε ανεπιφύλακτα μια επίσκεψη στο παλιό Κάϊρο και συγκεκριμένα στην περιοχή που συναντιούνται οι τρεις μεγαλύτερες θρησκείες του πλανήτη, δηλαδή στην συνοικία που βρίσκονται το ελληνορθόδοξο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, η εκκλησία των κοπτών, η συναγωγή και ένα επιβλητικό τζαμί.

Για το τέλος αφήσαμε το Αιγυπτιακό Μουσείο του Καίρου. Πρόκειται για ένα από τα εκπληκτικότερα Μουσεία του κόσμου και εκεί μπροστά στα μάτια σας θα δείτε να ξετυλίγεται όλη η ιστορία της πανέμορφης αυτής χώρας, σε εκθέματα που υπολογίζονται πάνω από εκατό χιλιάδες. 

Για την νυκτερινή σας διασκέδαση, στις όχθες του Νείλου ή και μέσα σε ειδικά διαμορφωμένα κρουαζιεροπλοια, υπάρχουν πολυάριθμα μπαρ και εστιατόρια, πολλά από τα οποία προσφέρουν θέαμα με χορό της κοιλιάς και όχι μόνο. Το κόστος είναι αρκετά χαμηλό.

Από το Κάϊρο, οδικώς, μπορείτε να περάσετε την διώρυγα του Σουέζ και μέσα από την έρημο, μετά από περίπου επτάμιση ώρες, να φθάσετε στην χερσόνησο του Σινά, που την απαρτίζουν μια σειρά από ορεινούς όγκους.

Βιβλικό σημείο, συνδεδεμένο με πολλά επεισόδια από την Παλαιά Διαθήκη, όπως παραδείγματος χάριν την φυγή των Εβραίων από την Αίγυπτο και την παράδοση των Δέκα Εντολών από τον Θεό στον Μωϋσή.

Στους πρόποδες του όρους Σινά βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης, της επονομαζόμενης “Σοφή της Αλεξάνδρειας”, η οποία μαρτύρησε το 407 μΧ. Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες μονές, στην οποία τηρούνται κατά γράμμα όλοι οι ασκητικοί κανόνες και σκοποί. Η μονή αποτελείται από πολλά παρεκκλήσια, όπως αυτό της Φλεγόμενης Βάτου, ενώ μέσα στο Καθολικό της Μονής φυλάσσονται μέσα σε δύο λειψανοθήκες, οι οποίες δωρίστηκαν από τους Τσάρους Πέτρο τον Μέγα και Αλέξανδρο τον 2ο, τα λείψανα της Αγίας.

Η Μονή διαθέτει Βιβλιοθήκη, όπου και φιλοξενούνται πάνω από 6000 τόμοι. Είναι η δεύτερη βιβλιοθήκη μετά από αυτή του Βατικανού.

Η Αλεξάνδρεια, αλ – Ισκανταρίγια αραβιστί, είναι η πόλη που ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος κατάλαβε πολύ νωρίς την υπέροχη διαμόρφωση του χώρου για την κατασκευή ενός λιμανιού και ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Δεινοκράτη να σχεδιάσει την μελλοντική πόλη. Το κτίσιμό της όμως έπρεπε να περιμένει μέχρι την εποχή των Πτολεμαίων. Ο Πτολεμαίος ο 1ος ο Σωτήρ, συνέδεσε την νήσο του Φάρου με την ηπειρωτική χώρα και είναι στην εποχή του που θεμελιώνεται η ονομαστή Βιβλιοθήκη, από τον Δημήτριο του Φαληρέα, ενώ στην εποχή του Πτολεμαίου του 2ου, του επονομαζόμενου Φιλάδελφου γίνεται ο Φάρος, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.  

Οι κάτοικοι της πόλης ασπάστηκαν πολύ γρήγορα τον χριστιανισμό και υπέστησαν σοβαρούς διωγμούς την εποχή των Ρωμαίων. Η πολη παρήκμασε κατά την διάρκεια της αραβικής κατάκτησης και βγήκε από τον λήθαργό της με την άνοδο στην εξουσία του Μωχάμετ Άλι. Σήμερα, στην πόλη λειτουργεί η καινούργια βιβλιοθήκη που εγκαινιάστηκε το 2002 και αξίζει τον κόπο να την επισκεφθείτε. Στην Αλεξάνδρεια γεννήθηκε και έζησε ένας εκ των μεγαλυτέρων ποιητών μας, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, το σπίτι του οποίου λειτουργεί ως Μουσείο. 

Επίσης συνιστάται μια επίσκεψη στο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας. Ιδρυτής της Εκκλησίας Αλεξανδρείας θεωρείται ο Ευαγγελιστής Μάρκος, στον οποίο αποδίδεται και η εξέλιξη της κατηχητικής και θεολογικής Σχολής της Αλεξάνδρειας. Πατριάρχης Αλεξανδρείας είναι σήμερα ο Θεόδωρος ο 2ος

Όντας σε μια παραλιακή πόλη, σας προτρέπουμε να δοκιμάσετε την τοπική κουζίνα και τα ψάρια της, σε ένα από τα άπειρα εστιατόριά της.

Από το Λούξορ θα μπορέσετε να ξεκινήσετε για μια κρουαζιέρα μέσα στον Νείλο, αυτόν τον ποταμό που ο Όμηρος στην Οδύσσεια τον αναφέρει με το όνομα Αίγυπτος. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι τον ονόμαζαν Άρ ή Αούρ ή και μαύρο, εξ' αιτίας των ιζημάτων που μετέφερε κατά την διάρκεια των πλημμύρων. Ήταν όμως αυτά τα ιζήματα που καθιστούσαν τις περιοχές γύρω από το ποτάμι εύφορες, καθεστώς που ισχύει μέχρι σήμερα. 

Ο Ναός του Λούξορ

Το Λούξορ είναι κτισμένο στην θέση των Θηβών, που ο Όμηρος τις περιγράφει ως οι “εκατόπυλες Θήβες”. Ο Ναός του αποτελούσε κέντρο εορτασμών και δύο φορές τον χρόνο οι κάτοικοι των Θηβών είχαν την ευκαιρία να δουν το άγαλμα του Άμμωνα Ρα. Οι τελετές που γίνονταν εκεί είχαν μεγάλο θρησκευτικό συμβολισμό και τιμούσαν την θεία αναγέννηση του Φαραώ. 

Ο Ναός του Καρνάκ

Ο δρόμος που ένωνε τον Ναό του Λούξορ με τον Ναό του Καρνάκ διακοσμήθηκε με εκατοντάδες ανθρωπόμορφες σφίγγες, ένα τμήμα των οποίων βλέπουμε μέχρι σήμερα. Ο Ναος του Καρνάκ υπήρξε ο μεγαλύτερος χώρος λατρείας της αρχαιότητας και έχει να επιδείξει 18 ξεχωριστούς ιερούς χώρους.

Στην απέναντι όχθη του Νείλου υπάρχει η Νεκρόπολη των Θηβών, ή Κοιλάδα των Βασιλέων, όπου είναι θαμμένοι πολλοί από τους Φαραώ. Οι ίδιοι οι Φαραώ διάλεγαν τον τόπο της ταφής τους ήδη από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας τους και άρχιζαν άμεσα τις εργασίες.

Ο συγκεκριμένος χώρος επιλέχθηκε επειδή η πρόσβαση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και έτσι οι τάφοι θα ήταν προστατευμένοι. Η Κοιλάδα των Βασιλέων ξεχάστηκε για πολλούς αιώνες και ήταν το 1817 που ένας Ιταλός αρχαιολόγος ανακάλυψε τον μεγαλύτερο και ωραιότερο τάφο που ανήκε στον Σέθω τον 1ο, τον πατέρα του Ραμσή του 2ου. Από τους 62 γνωστούς τάφους της Κοιλάδας μόνο είκοσι περιείχαν το σώμα κάποιου Φαραώ. Τελευταίος τάφος που ανοίχτηκε επίσημα το 1923 ήταν αυτός του Τουταγχαμών και τα ευρήματα ήταν εντυπωσιακά. Μπορείτε να τα θαυμάσετε στο Μουσείο του Καϊρου.

Ο Ναός της Χατσεψούτ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο Ναός της βασίλισσας Χατσεψούτ, και είναι η πρώτη φορά που τα διάφορα μέρη του κτίσματος βρίσκονται σε διαφορετικά επίπεδα.

Εντυπωσιακοί είναι και οι κολοσσοί του Μέμνονα, δύο τεράστια μονολιθικά αγάλματα, ύψους 17 μέτρων . Οι Έλληνες περιηγητές τα ονόμαζαν κολοσσούς του Μέμνονα, του μυθικού ήρωα της Ηούς.

Οι Κολοσσοί του Μέμνονα

Ξεκινάμε με το κρουαζιερόπλοιο για να ανέβουμε τον Νείλο.  Σίγουρα πρόκειται για μια μοναδική εμπειρία. Πολυτέλεια, υπέροχο φαγητό, μουσική και όλα αυτά φανταστείτε να τα απολαμβάνετε με θέα τα υπέροχα τοπία που θα ξετυλίγονται μπροστά στα μάτια σας. Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε υπέροχες αγροτικές σκηνές, μιας και στις όχθες του ποταμού βρίσκονται όλες οι καλλιέργειες. Θα δείτε παιδιά να τρέχουν και να συνοδεύουν με χαρούμενες φωνές το κρουαζιερόπλοιο, θα δείτε τους χωρικούς – ανάλογα με την εποχή που θα ταξιδέψετε – να σπέρνουν ή να θερίζουν και γενικά έχω την εντύπωση πως θα ενθουσιαστείτε. Κατά τη διάρκεια της πλεύσης σας θα μπορέσετε να επισκεφθείτε τον Ναό στο Εντφού, ναό που κατασκευάστηκε την εποχή των Πτολεμαίων. Ήταν αφιερωμένος στον Θεό Ώρο, τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες ταύτιζαν με τον Απόλλωνα,  και κτίστηκε επάνω στα ερείπια ενός προγενέστερου ναού, αφιερωμένου στον ίδιο θεό. Είναι ένα τεράστιο κτίσμα και ο δεύτερος σε μέγεθος μετά το Καρνάκ.  

Συνεχίζουμε την πλεύση μας προς το Κομόμπο, Όμβος στα ελληνικά, καθώς και Νούμπτ, δηλαδή “Πολιτεία του χρυσού”, μιας και η πόλη έπαιζε σημαντικό ρόλο στο εμπόριο αυτού του πολύτιμου μετάλλου.  Ο ναός του είναι διπλός και είναι αφιερωμένος σε δύο διαφορετικούς θεούς, τον Σομπέκ, που έχει την μορφή κροκόδειλου και τον Χαροέρις, δηλαδή τον Ώρο τον Πρεσβύτερο που έχει μορφή γερακιού.

Στο τέλος της κρουαζιέρας μας φθάνουμε στο Ασουάν. Η διάσημη Αγγλίδα συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Άγκαθα Κρίστι, συνοδεύοντας τον αρχαιολόγο σύζυγό της, τον Λόρδο Μάλοουαν, είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί το Ασουάν και να γράψει, με θέα τον Νείλο, από την σουίτα της στο Ξενοδοχείο Old Cataract, το περίφημο έργο της “Έγκλημα στον Νείλο”. Διασχίζοντας το lobby αυτού του ξενοδοχείου βγαίνουμε στο πίσω μέρος του από όπου η θέα προς το ποτάμι και την Ελεφαντίνη Νήσο κόβει την ανάσα.

Επιβεβλημένη μια βόλτα με φελούκα μέσα στον Νείλο, για να επισκεφθούμε το νησάκι Κίτσενερ, που φιλοξενεί τους Βοτανικούς κήπου και το Μαυσωλείο του Αγά Χαν.

Ο εκάστοτε Αγά Χαν είναι και ο αρχηγός της σιιτικής θρησκευτικής ομάδας των Ισμαηλιτών. 

 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και μια επίσκεψη στα φράγματα του Ασουάν.

Η κατασκευή των φραγμάτων αυτών ναι μεν έλυσε πολλά προβλήματα που ταλαιπωρούσαν τον πληθυσμό, αλλά παράλληλα πολλοί αρχαιολογικοί χώροι που σκεπάστηκαν από τα νερά χρειάστηκε να μετακινηθούν και αυτό με μεγάλο κόστος, όπως παραδείγματος χάριν ο Ναός της Ίσιδος.

Τα λατομεία του γρανίτη στο Ασουάν

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένας ολοκληρωμένος οβελίσκος που είναι σκαλισμένος απευθείας στο υπέδαφος του λατομείου.  

Από το Ασουάν μπορούμε να πετάξουμε για το Αμπού Σιμπέλ, όπου βρίσκεται ένα συγκρότημα ναών σκαλισμένων στον βράχο. Κτίστηκε από τον Φαραώ Ραμσή τον 2ο και από το 1979 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Εντυπωσιακά είναι τα τέσσερα αγάλματα που κοσμούν την είσοδο, το κάθε ένα από τα οποία έχει ύψος 20 μέτρα. Ο Φαραώ φαίνεται να φοράει το στέμμα της Άνω και Κάτω Αιγύπτου, ενώ ανάμεσα στα τέσσερα αγάλματα υπάρχουν και άλλα μικρότερα που απεικονίζουν την μητέρα του, την σύζυγό του Νεφερτάρη και μερικά από τα παιδιά του. Ο Ραμσής είχε αφιερώσει αυτό τον ναό τόσο στον θεό του ηλίου τον Ρα, όσο και στον εαυτό του. Μέσα στο ιερό υπάρχουν τρία αγάλματα θεών, και συγκεκριμένα των Πτά, του Αμόν Ρα και του Ρα – Χοράκτι, καθώς και ένα του Φαραώ. Μέχρι την μεταφορά του ναού, που έγινε με την μεσολάβηση της ΟΥΝΕΣΚΟ για να μην καλυφθεί από νερά κατά την κατασκευή του φράγματος του Ασουάν, δυο φορές τον χρόνο – δηλαδή στις 20 Φεβρουαρίου και στις 20 Οκτωβρίου – η πρώτη ακτίνα του ήλιου έπεφτε στο πρόσωπο του αγάλματος του Φαραώ, και μερικώς στον Άμονα Ρα και στον Ρα – Χοράκτι. Σύμφωνα με τους αρχαίους Αιγυπτίους, οι ακτίνες του ήλιου ανανέωναν την ενέργεια του ηγεμόνα. Το άγαλμα του Πτά, που ήταν ο θεός του σκότους, δεν φωτιζόταν ποτέ.

Για το τέλος αφήσαμε ένα από τα ωραιότερα παραθαλάσσια θέρετρα της Αιγύπτου, που βρίσκεται επάνω στην Ερυθρά Θάλασσα. Φυσικά μιλάμε για το Σάρμ ελ Σέϊχ.

Τα πολυτελή ξενοδοχεία, το κοσμοπολίτικο περιβάλλον, και το σχεδόν πάντα θερμό κλίμα,  τα καθιστούν ιδανικό προορισμό για ξεκούραση. Η πόλη του Σάρμ ελ Σέϊχ, που βρίσκεται στο νότιο άκρο της χερσονήσου του Σινά,  αποτελείται κυρίως από μικρά τουριστικά χωριά με ξενοδοχεία, νυχτερινή ζωή, εστιατόρια και μπάρ. Εκεί θα έχετε την ευκαιρία να κάνετε καταδύσεις, πάντα υπό την επίβλεψη έμπειρων εκπαιδευτών, και να θαυμάσετε τα περίφημα κοράλλια της Ερυθράς θάλασσας.